Reis door WA en laatste dag Brisbane (2)
Door: Lianne
Blijf op de hoogte en volg Lianne
14 Januari 2018 | Australië, Busselton
Zo het duurde even maar hier dan het beloofde vervolg.
Toen ik van Ironstone gully weer opweg naar de bewoonde wereld ging, kreeg ik een berichtje van Brianna, ze wou wel weer afspreken in Dunsborough en dan een wandeling doen bij Cape Naturalis. Dat vond ik prima, we hadden daarom om 1 uur afgesproken in Dunsborough. Ik was vrij vroeg op dus had ik nog even een tussenstop gemaakt in Busselton, waar op dat moment de ironman run begon, een soort heftige triathlon. Zo Nederlands als ik dan toch nog ben was ik een kwartier te vroeg in Dunsborough, ik kreeg toen een berichtje dat de bus van Brianna vertraging had, nou bleek die al pas om 1.15 volgens de originele planning aan te komen.. Zo lang ging ik daar niet wachten dus ben ik naar Castle rock gegaan, daar was het water turquoise en de stenen rood door de algen. Geweldig mooi! Later Brianna opgepikt en naar Cape Naturalis gegaan, daar hadden we nog even geluncht maar het was niet meer verstandig om nog de 3 uur durende wandeling te doen, ik moest haar namelijk nog weer afzetten en zelf doorrijden naar mijn overnachtingsplek en kamp opzetten. Daar was ze wat geirriteerd over, maar gelukkig hield dat snel op toen we maar naar Sugarloaf rock zijn gegaan om vanaf daar een eindje te wandelen. Na de uiteindelijk leuke en relaxte middag Brianna weer afgezet in Dunsborough bij het hostel, ze wou nog graag een keertje lunchen in Margaret river (zuidelijker). Dat is er helaas nooit van gekomen.
Zelf ben ik gaan overnachten bij Busselton, bij een adventist camping (zelfde religieuze bedoening als in Perth). Daar ook even gezwommen in het frisse water, erg helder, maar ook spannend vanwege vele haai sightings in de buurt.
Een nieuwe dag een nieuw avontuur, dit keer een grot verkend (Ngilgi cave). Heel erg gaaf om er zelf door te mogen dwalen! Gelukkig was het lekker rustig en kwam ik bijna geen mensen tegen, met lichtelijke claustrofobie de grotten ontdekt. Daarna had ik wel een beetje chocolade en een wijntje verdiend dacht ik zo. Gabriel's chocolate bezocht en daar van alles geproefd, daarna door naar de winery, een van de velen waar je onderweg langs komt op deze route. Dat betekende helaas wel dat ik daar nog zon 1.5 uur moest blijven aangezien ik de enige bestuurder was, maar met het uitzicht daar mocht dat geen probleem zijn.
De nacht heb ik doorgebracht op Conto's campground, een prachtige wildkampeerplek waar je alleen kunt komen over een dirtroad, dat kon mijn corolla'tje gelukkig wel. Eenmaal kamp opgezet miste ik opeens de olie.. Shit... zit je in 'the middle of nowhere' zonder olie om mee te koken.. Die had Brianna blijkbaar meegenomen, lekker dan. Gelukkig stonden er een groep van zo'n 14 'grey nomads' bij me op de campeerplek. Zij wouden me met alle liefde helpen en gaven me een hele fles olie! Ze vroegen me of ik helemaal alleen was en of ik ook bij hen wou komen zitten, natuurlijk wou ik dat wel! Gezellig! Daar kreeg ik direct een glas wijn, een bord vol vlees van de BBQ en cake! Ik werd volledig gepamperd haha geweldig, wat een lieve mensen. Ze vertelde vele verhalen over hun vriendengroep met mensen van over het hele zuidelijk halfrond eigenlijk. Ze campeerden blijkbaar elk jaar het eerste weekend van december op die plek, had ik toch even geluk dat ik daar ook was op dat moment! Echt een fantastische avond dankzij deze lieve mensen.
Later heb ik nog twee andere grotten aangedaan, Lake en Jewel cave, heel erg bijzonder om alle structuren onder de grond te zien. Zo'n andere wereld! Vaak vertelde de gids een verhaal over hoe de grot ontdekt was en bijna altijd ging het om een jonge man die een gat in de grond had gevonden en dacht.. Daar ga ik me eens even in laten zakken! De grotten waren wel tot 70 meter diep en de tunnels liepen oneindig. Moeilijk voortestellen hoe iemand ooit dacht zich maar even met een kaars omlaag te laten gaan om vervolgends in een donker gat in de grond de weg te zoeken. Ik ben vrij avontuurlijk, maar dat zou me ietsje te ver gaan.
Cape Leeuwin, dat spreken ze daar heel vreemd uit.. Heeft het hoogste lighthouse van WA. Daar ontmoeten de Indische en de stille oceaan elkaar. Vanaf daar ben ik naar het oosten gereisd. Richting Denmark.
Wordt vervolgd (dit keer met minder tijd ertussen hopelijk)
Groetjes,
Lianne
Toen ik van Ironstone gully weer opweg naar de bewoonde wereld ging, kreeg ik een berichtje van Brianna, ze wou wel weer afspreken in Dunsborough en dan een wandeling doen bij Cape Naturalis. Dat vond ik prima, we hadden daarom om 1 uur afgesproken in Dunsborough. Ik was vrij vroeg op dus had ik nog even een tussenstop gemaakt in Busselton, waar op dat moment de ironman run begon, een soort heftige triathlon. Zo Nederlands als ik dan toch nog ben was ik een kwartier te vroeg in Dunsborough, ik kreeg toen een berichtje dat de bus van Brianna vertraging had, nou bleek die al pas om 1.15 volgens de originele planning aan te komen.. Zo lang ging ik daar niet wachten dus ben ik naar Castle rock gegaan, daar was het water turquoise en de stenen rood door de algen. Geweldig mooi! Later Brianna opgepikt en naar Cape Naturalis gegaan, daar hadden we nog even geluncht maar het was niet meer verstandig om nog de 3 uur durende wandeling te doen, ik moest haar namelijk nog weer afzetten en zelf doorrijden naar mijn overnachtingsplek en kamp opzetten. Daar was ze wat geirriteerd over, maar gelukkig hield dat snel op toen we maar naar Sugarloaf rock zijn gegaan om vanaf daar een eindje te wandelen. Na de uiteindelijk leuke en relaxte middag Brianna weer afgezet in Dunsborough bij het hostel, ze wou nog graag een keertje lunchen in Margaret river (zuidelijker). Dat is er helaas nooit van gekomen.
Zelf ben ik gaan overnachten bij Busselton, bij een adventist camping (zelfde religieuze bedoening als in Perth). Daar ook even gezwommen in het frisse water, erg helder, maar ook spannend vanwege vele haai sightings in de buurt.
Een nieuwe dag een nieuw avontuur, dit keer een grot verkend (Ngilgi cave). Heel erg gaaf om er zelf door te mogen dwalen! Gelukkig was het lekker rustig en kwam ik bijna geen mensen tegen, met lichtelijke claustrofobie de grotten ontdekt. Daarna had ik wel een beetje chocolade en een wijntje verdiend dacht ik zo. Gabriel's chocolate bezocht en daar van alles geproefd, daarna door naar de winery, een van de velen waar je onderweg langs komt op deze route. Dat betekende helaas wel dat ik daar nog zon 1.5 uur moest blijven aangezien ik de enige bestuurder was, maar met het uitzicht daar mocht dat geen probleem zijn.
De nacht heb ik doorgebracht op Conto's campground, een prachtige wildkampeerplek waar je alleen kunt komen over een dirtroad, dat kon mijn corolla'tje gelukkig wel. Eenmaal kamp opgezet miste ik opeens de olie.. Shit... zit je in 'the middle of nowhere' zonder olie om mee te koken.. Die had Brianna blijkbaar meegenomen, lekker dan. Gelukkig stonden er een groep van zo'n 14 'grey nomads' bij me op de campeerplek. Zij wouden me met alle liefde helpen en gaven me een hele fles olie! Ze vroegen me of ik helemaal alleen was en of ik ook bij hen wou komen zitten, natuurlijk wou ik dat wel! Gezellig! Daar kreeg ik direct een glas wijn, een bord vol vlees van de BBQ en cake! Ik werd volledig gepamperd haha geweldig, wat een lieve mensen. Ze vertelde vele verhalen over hun vriendengroep met mensen van over het hele zuidelijk halfrond eigenlijk. Ze campeerden blijkbaar elk jaar het eerste weekend van december op die plek, had ik toch even geluk dat ik daar ook was op dat moment! Echt een fantastische avond dankzij deze lieve mensen.
Later heb ik nog twee andere grotten aangedaan, Lake en Jewel cave, heel erg bijzonder om alle structuren onder de grond te zien. Zo'n andere wereld! Vaak vertelde de gids een verhaal over hoe de grot ontdekt was en bijna altijd ging het om een jonge man die een gat in de grond had gevonden en dacht.. Daar ga ik me eens even in laten zakken! De grotten waren wel tot 70 meter diep en de tunnels liepen oneindig. Moeilijk voortestellen hoe iemand ooit dacht zich maar even met een kaars omlaag te laten gaan om vervolgends in een donker gat in de grond de weg te zoeken. Ik ben vrij avontuurlijk, maar dat zou me ietsje te ver gaan.
Cape Leeuwin, dat spreken ze daar heel vreemd uit.. Heeft het hoogste lighthouse van WA. Daar ontmoeten de Indische en de stille oceaan elkaar. Vanaf daar ben ik naar het oosten gereisd. Richting Denmark.
Wordt vervolgd (dit keer met minder tijd ertussen hopelijk)
Groetjes,
Lianne
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
